- Column (7)
- Competitie (61)
- Foto (1)
- Internationaal (68)
- Lezing (2)
- Medisch (6)
- Nederland (41)
- Olympische Spelen (14)
- Pers (7)
- Persoonlijk (42)
- Radio (2)
- Recensie (1)
- Sponsoring (9)
- Training (33)
- TV (3)
- Uitslag (11)
- Video (7)
- Vrije tijd (2)
Het lichaam weet alles
16 October 2011 | Column | Nederland | Persoonlijk | Training
Zondagochtend, ik wordt wat onrustig woelend wakker -en dat terwijl mijn wekker om 7u af zou gaan-, maar mijn lichaam weet het blijkbaar al en staat in prepare mode. Onrustig, maar gecontroleerd. Want mijn hartslag is slechts 47 bmp als ik net wakker word. Er staat één van de zwaardere trainingen op het programma, en mijn lichaam weet dat.
Rustig stap ik uit bed en vervolgens schep ik zo snel mogelijk een bakkie kwark met wat eiwitten naar binnen. Niet te veel, niet te laat; dat kan straks alleen maar in de weg zitten. Ook nog ff snel twitteren -want wie traint er nou op zondag 8u-, ik doe mijn kleren aan en ga de deur uit. Oei het is koud. In de auto schalmt al snel 'We are the Champions' door de speakers, want Nederland is Wereldkampioen honkbal geworden. Echter Youri heeft het niet gehaald en later blijkt ook Epke geen medaille te pakken op het WK turnen. Sport is mooi, sport is kei-hard, sport is emotie, sport is afzien. Afzien, dat is wat ik zo ga doen, maar nu kom ik nog even in Champions mode met Queen.
De treden schieten stuk voor stuk onder mij door. De ene keer pak ik za allemaal, de andere ronde steeds één overslaan. Het tempo ligt hoog, de lucht is ijl en vies, mijn benen lopen vol zuur en ik snak naar adem. De een na de ander haakt af. Alleen de bikkels blijven over, respect! 16 keer omhoog, onder de 27 minuten. Vervolgens een rondje uitlopen in het park en een oergevoel blijft over. Met dank aan het lichaam dat alles weet. BAM!
